Φοβάσαι, αλλά δεν πειράζει. Δεν είναι μυστικό άλλωστε ότι οι άνθρωποι είναι άστατοι. Ότι οι άνθρωποι μια μέρα θα ξυπνήσουν και θα σου πουν αντίο με το ίδιο στόμα που συνήθιζαν να σε φιλάνε στα χείλη, στον λαιμό, στα μαλλιά.
Και κάπως έτσι μένεις μακριά. Το κάνεις γιατί είναι το λογικό, γιατί πάντα ήσουν ο λογικός! Αυτός που πάντα ζύγιζε τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα του να είναι σε μια σχέση. Είσαι το άτομο που θέλει να είναι ανεξάρτητο, που θέλει να χτίσει ίσως μια υπέροχη επαγγελματική καριέρα, χωρίς να παγιδευτεί στην αγάπη κάποιου που μπορεί στο τέλος να τον αφήσει και να πληγωθεί. Για αυτό νομίζεις ότι αν κρατήσεις τους άλλους σε μια απόσταση ασφαλείας, αν μοιραστείς τα θέλω σου, τους φόβους σου, τα συναισθήματα σου, τότε δεν θα ερωτευτείς… επομένως δεν θα πληγωθείς κιόλας. Αυτό είναι το αστείο και το παράξενο με τον έρωτα όμως.. Όσο και να προσπαθείς, δεν έχεις επιλογή. Όταν ερωτευτείς, ερωτεύεσαι. Και τέλος!
Και μια μέρα, συναντάς κάποιον που σε κάνει να νιώθεις πράγματα που ποτέ σου δεν πίστευες ότι μπορείς να αισθανθείς για κάποιον άλλον. Γνωρίζεις κάποιον και όλα τα όνειρα σου κτίζονται γύρω από αυτόν. Σε κάνει να μετράς τον χρόνο για να τελειώσεις γρήγορα την δουλειά σου, πολλές φορές την αφήνεις και στην μέση απλά για να τον συναντήσεις.. αλλά δεν σε νοιάζει. Ξέρει το αγαπημένο σου τραγούδι και ακόμα και αν το μισεί κάθετε μαζί σου και το ακούει χωρίς να σου πει λέξη.
Ξαπλώνει μαζί σου μέχρι τις 5 το πρωί (ακόμα και αν δουλεύει στις 8), μόνο για να ακούσει τις ανησυχίες και τις φιλοδοξίες σου και απλά για να σου πει στο τέλος «Μπορείς να πετύχεις τα πάντα. Εγώ πιστεύω σ’ εσένα», ακόμα και όταν όλοι οι άλλοι γύρω σου δεν το κάνουν.
Αυτό είναι. Μια μέρα, θα συναντήσεις κάποιον και θα ξεχάσεις όλους αυτούς τους λόγους που έχεις πείσει τον εαυτό σου ότι δεν πρέπει να ερωτευτείς. Θα ρίξεις τις άμυνες σου, θα προγραμματίζεις την ζωή σου γύρω από αυτό το άτομο και ξαφνικά.. το ίδιο άτομο θα σε πληγώσει.
Θα σε τσακίσει αλλά μην ανησυχείς. Μην ανησυχείς, γιατί θα μάθεις ότι έχεις ζήσει τόσο αληθινά αυτούς τους 4-5 μήνες που ήσουν ερωτευμένος, από ότι έχεις ζήσει σε όλη σου την ζωή. Θα μάθεις ότι το να ανοίγεις την καρδιά σου δεν είναι απλά μια ευκαιρία για να ξαναπληγωθείς, αλλά είναι μια ευκαιρία για να ζήσεις τα υπέρτατα των συναισθημάτων. Θα μάθεις να αποκαλύπτεις τον εαυτό σου σε κάποιον άλλον εκτός από εσένα. Και όταν σε αφήσει, μην κλείνεσαι πάλι. Σκέψου απλά πόσα έμαθες και ότι σίγουρα είσαι έναν έρωτα πιο κοντά στον να βρεις τον σωστό άνθρωπο για σένα.
Λένε ότι είναι καλύτερο να έχεις αγαπήσει και ας πληγώθηκες παρά να μην το έχεις νιώσει καθόλου. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτά είναι βλακείες που λέγονται για παρηγοριά. Και είναι απολύτως κατανοητό. Πώς να μην είναι άλλωστε όταν επενδύεις σε κάποιον, μαθαίνεις την γλώσσα του σώματος του, κάθε πόντο του κορμιού του, ξέρεις τι σημαίνουν οι εκφράσεις του προσώπου του, έχεις περάσει τα βράδια σου μαζί του, έχεις μοιραστεί τα όνειρα σου…και ξαφνικά αυτός ο κάποιος.. φεύγει. Χωρίς καμιά προειδοποίηση. Ξυπνάει ένα πρωί και απλά δεν σε χρειάζεται πια. Οπότε ναι.. φαίνεται σαν μια τεράστια ανοησία να σπαταλάς τον χρόνο σου σε κάποιον που στο τέλος σε πληγώνει.
Αλλά εγώ θα σου πω ότι αυτό που λένε, ότι δηλαδή είναι καλύτερο να αγαπήσεις και ας πληγωθείς, είναι το πιο σωστό πράγμα που θα σου πουν ποτέ. Και δεν είναι μόνο λόγια της παρηγοριάς. Γιατί το να αγαπάς, το να είσαι ερωτευμένος.. σου μαθαίνει πράγματα που, δυστυχώς. το σχολείο και οι γονείς σου ξέχασαν να σου διδάξουν. Ο έρωτας σου μαθαίνει ότι μπορείς να είσαι σε μια σχέση και να δημιουργήσεις και μια θαυμάσια επαγγελματική πορεία. Δεν είναι ή το ένα ή το άλλο. Σου μαθαίνει πώς να αναδιαρθρώσεις την ζωή σου εντελώς για να μπορέσεις να συμβαδίσεις με κάποιον και να μοιράζεσαι την καθημερινότητα σου. Σου διδάσκει όλον τον πόνο που ένιωσες όταν οι άλλοι σε χρησιμοποιούν απλά για ένα βράδυ ή λίγα βράδια ευχαρίστησης. Και σε κάνει να καταλάβεις ότι όλα αυτά που ένιωσες όταν σε πλήγωσαν, σε 3, 5 ή 10 χρόνια από σήμερα, άξιζαν τον κόπο όταν θα κρατάς χέρια σε μια παραλία με τον άνθρωπο της ζωής σου.
Βλέπεις στο παιχνίδι των σχέσεων, δεν σημαίνει ότι είσαι αδύναμος ή ότι δεν είσαι ανεξάρτητος όταν είσαι ερωτευμένος. Δεν σημαίνει ότι παραιτείσαι από το να προστατεύεις τον εαυτό σου ή ότι γίνεσαι ένα τυπικό ερωτευμένο πιτσουνάκι ετών 20 και κάτι. Το να αφήνεις τον εαυτό σου να νιώσει.. να ερωτευτεί, να παραδοθεί.. σημαίνει απλά ότι είσαι αρκετά δυνατός για να εκθέσεις τον εαυτό σου σε αυτόν τον μαγικό κόσμο των όμορφων και πολλές φορές και άσχημων συναισθημάτων που οι άνθρωποι συνηθίζουμε ονομάζουμε «σχέση».
Ξέρεις πίστευα ότι μόνο οι αδύναμοι αφήνονται άνευ όρων στην λήθη του έρωτα και αγαπάνε! Τώρα όμως ξέρω, ότι αδύναμοι δεν είναι αυτοί που αγαπάνε, αντιθέτως είναι αυτοί που φοβούνται να αγαπήσουν. Οπότε σταμάτα να φοβάσαι να αφεθείς.
Άσε τον εαυτό σου ελεύθερο να αγαπήσει.. Και όταν πληγωθείς και πέσεις στα πατώματα για μια αγάπη, μην απογοητεύεσαι. Σήκω, κοίτα τον κόσμο στα μάτια και ξανά ερωτεύσου μέχρι να βρεις αυτόν που στο τέλος της νύχτας θα σου πει «Είμαι εδώ για να μείνω». Και κάθε ανατολή, θα τον βλέπεις να είναι πάλι εκεί!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου