Παρελθόν ή μέλλον;

 

Πόσες φορές έχουμε βρεθεί ανάμεσα στο σταυροδρόμι του παρελθόντος και του μέλλοντος  χαζεύοντας τις ταμπέλες χωρίς να ξέρουμε σε ποια από τις δυο κατευθύνσεις να πορευθούμε;

Τι είναι αυτό που μας κάνει να μην ξέρουμε που ακριβώς να εστιάσουμε;

   Ας ξεκινήσουμε λοιπόν αναφέροντας  πως ένα τεράστιο ποσοστό ανθρώπων φοβούνται να ζήσουν το άγνωστο με αποτέλεσμα να μην θέλουν να νιώσουν κάτι σε οτιδήποτε καινούργιο τους παρουσιαστεί.Είναι συνήθως άνθρωποι που έχουν πληγωθεί και γενικά τρομάζουν στην ιδέα της λύπης.

  Ένα άλλο μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων είναι αυτοί που επιλέγουν να ζουν μόνο το καινούργιο.Είναι άτομα που θέλουν να ζήσουν όσο περισσότερες εμπειρίες μπορούν και παράλληλα να μη τους νοιάζει να συνδεθούν συναισθηματικά με τους άλλους.Ο φόβος εδώ η έννοια της ελευθερίας και πως αυτό να μην χαθεί από τη ζωές τους.

   Κάπου διάβασα πως "Το παρελθόν και το μέλλον είναι σαν προβολές ταινιών σε διπλανές αίθουσες. Δεν μπορείς να παρακολουθήσεις και τις δυο μαζί. Πρέπει κάποια στιγμή να διαλέξεις έργο!" Έτσι λοιπόν μην αφήνουμε τους φόβους μας και τα εμποδισμένα μας συναισθήματα να μας αφήνουν απέξω από την ταινία που εμείς επιδιώκουμε να δούμε.